Sztuka epoki brązu to bogactwo form, surowców i motywów.

W namiocie naukowym Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu dowiecie się, jak wyglądało wzornictwo przełomu epok brązu i żelaza, szczególnie znane z ceramiki halsztackiej. Zapoznacie się z przedstawieniami antropomorficznymi i sztuką figuralną charakterystyczną dla tej epoki.

Brąz to stop metali, który chętnie wykorzystywany był nie tylko do tworzenia przedmiotów użytkowych, ale i pięknej biżuterii. Odwiedzając metalurgów dowiecie się, w jaki sposób powstawały formy i ornamenty na przedmiotach z brązu, zobaczycie też kopie zabytków, m.in. kolię ze skarbu z Papowa Biskupiego (sam skarb obejrzycie na wystawie stałej w Pawilonie muzealnym).

Metalurdzy i jubilerzy łączyli w swoich dziełach motywy związane z ówczesnymi wierzeniami. Wśród zabytków znajdziemy tzw. wózki solarne, ale także często powtarzający się motyw różnego rodzaju spiral, które znajdziemy na szpilach, zapinkach czy naszyjnikach.

Unikalna biżuteria powstawała także ze szkła i bursztynu, który był bardzo pożądanym surowcem. Zobaczycie warsztat, w którym produkowano szklane paciorki i dowiecie się jak je wykonywano. Koniecznie odwiedźcie także bursztyniarza i wysłuchajcie jego opowieści o tworzeniu ozdób z zastygniętej przed milionami lat żywicy.

Ale piękna biżuteria nie byłaby tak efektowna gdyby nie równie piękne stroje. Dowiecie się, w jaki sposób powstawały tkaniny i jak je farbowano – dawne ubrania były równie kolorowe jak dzisiejsze!

W chacie garncarza zobaczycie bogactwo form naczyń tej epoki – od czerpaków i mis, po popielnice, od maleńkich czarek po duże naczynia zasobowe. Koniecznie zapytajcie go o to, w jaki sposób powstawały skomplikowane ornamenty i jak pozyskiwano pożądane odcienie gliny.